Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Meehan P. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Meehan P. Pokaż wszystkie posty

Ta druga kobieta




Tej nocy, kiedy wszedłeś w nią po raz pierwszy,

była samotnym miastem, a ty — mężczyzną z kluczem

do pokoju w domu na ulicy, gdzie mogłeś się schować

przed deszczem, siąść przy oknie i wypić wódkę z cytryną,



niczego nie opowiadać (bo i o czym?), nie pytać, nie odpowiadać,

nie dawać nadziei na jutro. To nie cisza, a oddech, gdy pada

deszcz w ogrodzie. To nie światło, a lampy uliczne.

Stała w cieniu. Byłeś obcy, więcej niczego



nie mogła się spodziewać nad to, co wyczytała z twojej ścieżki,

kiedy wyciągnąłeś rękę i powiedziałeś cicho "Chodź!".

Wpisana była w linię twojego życia, a jej imię przybrało kształt

na pół zapomnianej piosenki, gorącej na twoim języku,



gorącej na białych prześcieradłach, w które się owinęliście.

Były twoimi żaglami, a ona portem w każdej dziewczynie,

dla której było ci przeznaczone, jak wierzyłeś, być wolnym, by

panować nad morzem, nad jej smutkiem, pulsem i kapryśną



rzeką, nad jej księżycami i sposobem, w jaki na długie miesiące

skrywały się pod chmurą, byłeś więc pokorny. Zrozumiałam to,

kiedy deszcz padający w tym mieście obudził ją rano.

W pracy najbardziej jest mi przydatne światło gwiazd



i szmat czasu w zasięgu moich niecierpliwych rąk. Kazałam

jej śnić o słońcu, wieży, złotej rybce na szczycie, o ulicy

biegnącej do portu i o statku, który w porcie cumował,

i o cudzoziemcu, który podchodzi z kluczem do jej drzwi.



Paula Meehan

przekład Jerzy Jarniewicz

Kołysanka




dla Brendy Meehan



Śpi, śni moja siostra

i mruczy pod nosem,

gdy przewraca się we śnie,


dziecko na huśtawce

buja się wśród cieni

kwitnącego bzu,


w wiosennym ogrodzie

śpi, śni moja siostra.


Deszcz pada

na Finglas,

pada na czarne dachy,


zacina opowieścią

o czasie na morzu

i księżycu na rzece,


spływa rynienkami

do kanałów pod ziemią.


Moja siostra śpi,

trzyma liliowe kwiaty

zerwane dla dziecka,


które śni w jej łonie,

kołysze się na gałęziach

wysoko pod gwiazdami,


gdzie śpi, śni moja siostra

w swoim małym dziecku.



Paula Meehan

przekład Jerzy Jarniewicz

Służebnica




Panie, gdy pod gwiazdami wędrowałam z tobą

i ogarnęło nas nagle wielkie pożądanie,

i legliśmy oboje w tej pustynnej nocy,

zapadłam się w twoich oczach, posmakowałam twej soli,



i, Panie mój, o Panie, kiedyś mnie wskroś przebijał,

a ja patrzyłam ci w twarz z bezgranicznym oddaniem,

opowiadałeś o trudach całodniowej podróży,

którą, Panie, odbyłeś, żeby się ze mną zespolić.



Otwarłam się przed tobą niczym ujście rzeki,

pozwoliłam, byś wtargnął do moich komórek,

w moje łono i w serce, i w umysł mój, o Panie,

zrób tedy ze mną, jaka twoja wola.



Paula Meehan

przekład Jerzy Jarniewicz