Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kryl K. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kryl K. Pokaż wszystkie posty

Miła




Szczur połknął gulasz mdły,

już pora wyjść z kantyny,

karcianej zapis gry

na liście od dziewczyny.


Przed nami długa noc,

ruszamy jutro z rana,

pod szary wpełzasz koc,

co skrywa grzech Onana.


Miła — nie przychodź na wołanie,

miła — wojenka, moja pani,

z nią się kochać chcę,

gdy w nocy się budzę...



Miła — twą postać widzę we śnie,

miła — dojrzałe dwie czereśnie

weźmiesz z dłoni mej,

gdy kiedyś powrócę.



Dwadzieścia prawie lat

i w czapkę znaczek wpięty,

papieros w kącie warg

niedbale uśmiechniętych.


Obija się o bok

nabite parabellum,

śpiewamy, idąc w krok,

dwa metry od burdelu.



Miła — nie przychodź na wołanie...



Już dojadł resztki szczur,

do koszar powracamy,

na ścianach latryn wzór

z napisów nie dla damy...



Na sen nam czasu brak,

kostucha kości liczy,

pijani w drobny mak

walimy się na prycze.


Miła — nie przychodź na wołanie...



Karel Kryl

przekład Maryna Miklaszewska

Braciszku




Nie bój się, braciszku,

nikt w strachy nie wierzy,

już jesteś za duży,

to tylko żołnierzy

przywieźli w zielonych,

kanciastych ciężarówkach.



Ze łzą na policzku

patrzymy na siebie,

oprzyj się, braciszku,

boję się o ciebie.

Na drogach wyboje,

braciszku w małych butkach.



Pada, na dworze już ściemniało,

oj, ta noc nie będzie krótka,

baranka wilkom się zachciało,

braciszku — szczęknęła furtka.



Nie płacz już, braciszku,

pójdziemy po drogach,

przekleństwa połykaj,

będziemy próbować.

Nie czyń mi wymówek,

jeśli nie dojdziemy.



Naucz się piosenki,

jej słowa prościutkie,

oprzyj się, maleńki,

kroczki stawiaj krótkie.

Będziemy utykać,

lecz wracać nie możemy.



Pada, na dworze już ściemniało,

oj, ta noc nie będzie krótka,

baranka wilkom się zachciało,

braciszku — zamknijmy furtkę.



Karel Kryl

przekład Jan Krzysztof Kelus

Motyl




Pod czerwonymi jarzębinami

zaginął motyl między karabinami.

Zdeptał go butem dowódca tyłów

i zginął motyl tak jak nasza miłość.



Na brzegu rzeki kwitnie powój, kwitnie mak,


mówili "pomoc" — przyszli jak burza i grad.

Nad cichą ziemią warczą nietoperze,

a naród niemy zatłukli żołnierze.



Na niebie księżyc niby kołacz, niby chleb,


kupię butelkę rumu, za rogiem jest sklep.

Ty będziesz spędzać noce z swym frajerem,

ja będę śpiewał, spity, z oficerem.



Pod czerwonymi jarzębinami


zaginął motyl między karabinami.



Karel Kryl