[ona jest nawiedzeniem...]

ona jest nawiedzeniem

sennym lub nocy

owocem




winnicą jabłonią i lustrem

które smugę oddaje

jedwabiom a wilgoć

piaskom

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska

[Wiatr rzuca nam w twarz...]

Wiatr rzuca nam w twarz

kolory, zachodzi razem

ze słońcem,

złoci plecy z nadejściem

wieczoru, linia

ciągła przechodzi

z ramienia na ramię,

pożar z głowy

na głowę

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska

[i to co jest ze sobą w zmowie...]

i to co jest ze sobą w zmowie

co dotyka się widzi i nazywa siebie

to co się waha między dwojgiem ludzi,

cóż takiego kształtuje dłonie

co od teraz jest jutrem

i kpiąc z siebie patrzy spod zmrużonych powiek

wymawia znaki, przeliterowuje

rysunek dźwięku albo go podaje

zwyczajnie słowami

modulując szarość i deszcz,

zacinając ostrza spadające,

górzystość dając nawet wodzie

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska

[Krzyki czy słowa wciąż są przerywane...]

Krzyki czy słowa wciąż są przerywane

głosy dzieci i kobiet

i to niezmordowane rysowanie

które w kontur zamyka i przyszpila

formy, ścina drzewo o poranku,

wyciska zieleń i żółć, rozdziela

i miesza kolory, osadza w miejscu

gromadę ludzi by nakarmić pejzaż,

przeżuwa bliskość liści, wdycha

zapach nawozu i zżętej trawy, czuje

smak otoczaka w winie,

i trwa w przemieszaniu ze wszystkim,

medytując, szlifując, by rozwikłać linie

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska

[Coś trzeszczy przy samej ziemi...]

Coś trzeszczy przy samej ziemi

wybucha o zmroku i pod trawą

dojrzewa w cieple aż do nocy

pachnie wilgoć w dotyku

zdławiona gęstnieje w powietrzu

widome i wiadome w ścisłym powiązaniu

oddech cieszy się sobą żarna głosów

mielą w ciemności leżącej na wznak

nie ma końca wzajemne słuchanie

to co ustaje trwa nadal w powietrzu

to co zawraca garbi się pochyla

to co jest zrzuca starą skórę

ziemia może się zmienić w żelazo

noc czarna tutaj bieleje

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska

[przyjaciółko która jesteś innym mną...]

przyjaciółko która jesteś innym mną

szeptem bądź imię twoje

przyjdź oddech twój

niech się spełni pożądanie twoich warg i ud

twoje ciało nocne i dzienne

daj mi dzisiaj

przyjmij zaklęcia moje tak jak twoje własne

są przeze mnie zaklinane

i wtrąć nas jedno w drugie

lecz dzięki tęsknocie

wybaw nas od tęsknoty

niech tak się stanie

Jean-Pierre Faye

przekład Krystyna Rodowska