Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Demus K. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Demus K. Pokaż wszystkie posty

Na błękitnym mrozie




Na błękitnym mrozie łamię kwiat południa

Drzewa przeginam z deszczowego słońca

Cień mój tańczy dookoła mnie

Drogi gasną niczym świece

Dym obcych stron uderza mi w twarz

Młot opada na lustro źródeł

Brzęczącymi płomieniami bezgłośnie śmieje się śmierć



Chmury wstępują do morza

Białe od śnieżnego ciężaru łez

Zdejmują płacz z oka ziemi

I każą mu płynąć

Ponad moimi rojeniami

Stoję wśród czarnych kwiatów

Zbłąkany przypadkiem kamień

Śnieży

Śnieży od wschodu jak

Na odkupienie




Stefan H. Kaszyński

O przeogromne morze




O przeogromne morze milczenia.

O niebiosa zmarłych.

Oto czuwa czas

jak gwiazda w każdym kamieniu.



Ciszą zamglona jodła

w której

soki lat

wschodziły i przekwitały.

Niewidzialna

pełnia serca.




przekład Stefan H. Kaszyński

Deszcz




Deszcz, połyskiem otoczone

ciemne odłamki wielkości,

w prześwicie jasno runął

senny krąg, bliżej snu,

bardzo wysoko rozpłomienił się

głuchy upadek błękitu —


Na stokach, światła światłość

istny gąszcz jasności,

opływa jak morze, lodowe

ogrody, przestrzenią owiane

domy słońca —



Ścieżka rozkwitającej wysokości,

odgranicza wzgórza zbudowane w czasie,

od poranka biały ogień

poprzez ociężałe od promieni

lasy — do niezmierzonych

dziennych snów...




przekład Stefan H. Kaszyński