Ostatnie pieśni [40]

Jeśli nie odpowiadają na twoje wezwanie, idź sam,

Jeśli boją się i trwają skuleni twarzą do ściany,

O! nieszczęsny,

Miej umysł otwarty i mów to sam.



Jeśli precz się odwrócą i zostawią cię samego, gdy idziecie przez puszczę,

O! nieszczęsny,

Krusz ciernie pod stopą

I po krwią znaczonym szlaku idź sam.



Jeśli w górę nie podniosą światła,

Gdy noc jest burzą zmącona,

O! nieszczęsny,

Zapal piorunowym bólu płomieniem własne serce

I niech płonie samotnie.

Rabindranath Tagore

Ostatnie pieśni [10]

Zdawało mi się, że mam jej coś do powiedzenia, kiedy oczy nasze się zetknęły po drodze.

Lecz odeszła i oto kołysze się dniem i nocą

Jak próżnująca łódź na fali każdej z godzin

To co miałem jej do powiedzenia.



Jak gdyby się unosiło w chmurach jesiennych w niekończącym się poszukiwaniu,

Jak gdyby się rozchylało w wieczornych kwiatach.

Jakby tych zgubionych słów szukało w świetle zachodu.



Jak świetliki pełga mi w sercu i znaczenie swe próbuje dojrzeć

W zmierzchu rozpaczy

To co miałem jej do powiedzenia.

Rabindranath Tagore