Trzymaj mnie za ręce.
Zbyt dużo drogowskazów,
zakrętów, wzniesień.
Trzymaj mnie za ręce.
Kroki rozbiegane między zapomnieniem
a nadzieją.
Nie wystarczy patrzeć.
Tyle zaćmień.
Nawet nić Ariadny
nie wyprowadzi z labiryntu świata.
Trzymaj mnie za ręce.
Zbyt dużo przeciwności,
kruchych godzin,
dróg rozwidlonych.
Trzymaj mnie za ręce
jak ziemia jabłoń,
żeby nie rozdarła się
aż do serca.
Nikos Chadzinikolau