Motyl

Jaki piękny zaświat

w proch twój wmalowany.

Poprzez płomienne ziarno ziemi

przez jej kamienną łupinę

zostałeś podany

tkaniną pożegnalną w miarach przemijania.



Motyl

wszystkich istot dobranoc!

Ciężary życia i śmierci

opadają twoimi skrzydłami

na różę

co usycha w świetle dojrzewającym do domu.



Jaki piękny zaświat

w proch twój wmalowany.

Jaki znak królewski

w tajemnicy powietrza.

Nelly Sachs

Chór obłoków

Jesteśmy pełne westchnień, pełne spojrzeń,

Jesteśmy pełne śmiechu i czasem mamy wasze twarze

Nie jesteśmy od was daleko.

Któż wie ile krwi waszej unosi się w górę

Aby nas barwić?

Któż wie ile waszych łez zostało zapomnianych

W naszym płaczu? Ile tęsknoty nadaje nam kształt?

Jesteśmy aktorami umierania

Przyzwyczajamy was po trochu do śmierci.

Wy niewprawni, których północ nie uczy niczego,

Wiele aniołów dano wam lecz wy ich nie widzicie.

Nelly Sachs