Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Borges JL. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Borges JL. Pokaż wszystkie posty

Adrogué




Nikt się nie trwoży w noc nieprzeniknioną,

Że się zatracę pośród kwiatów czarnych

Parku, gdzie tajny układ, sprzyjający

Tęsknym miłościom, melancholiom parnym,


Sennym wieczorem, zawierają zgodnie —

Ptak, co te dźwięki stroi czyste,

Wnętrze altany, dźwięczne rondo wody,

Zmurszały posąg i ruiny mgliste.


W tej pustce ciemnej brama powozowni

Skrzypiąc, zaznacza drgające granice

Świata, co w kurzu zasnął i w jaśminie,

Julio Herrerą, Verlaine'em wymowny.


Apteczną wonią sycą cień wśród liści

Eukaliptusy: ten pradawny zapach

Jest poza czasem i poza dwuznaczną

Misją języka. W nich się spokój ziścił.


Krok mój niepewny, lecz wreszcie natrafił

Na próg z mych marzeń. Jego zarys ciemny

Taras podkreśla, mozaiki kwadraty

Błyszczą od kropel, co spod gryfa zbiegły.


A tam, za drzwiami, śpią na zawsze wszyscy

Ci, co na mocy serdecznego omamu

Są w państwie cienia żywymi władcami

Chłonnego Wczoraj, skąd nas śledzą bliscy.


Znam każdy przedmiot, cały ten dom stary,

Wiem, gdzie się miki pasemko rozżarza

Na tle kamienia, który się powtarza

Nieustająco w zwierciadłach ściemniałych.


Znam wielką głowę lwa, co gryzie obręcz,

Witraże okien płonące barwami,

Które urzekły mnie, dziecko, cudami

Świata zieleni i światła w cynobrze.


Nietknięci śmiercią, odporni na zmiany

Trwają gdzieś przecie i trwają ich dzieje,

Lecz to się zdarza, kiedy nas obejmie

Ów czwarty wymiar, pamięcią nazwany.


W pamięci bowiem, w pamiętaniu tylko

Trwają te patia, aleje, zakręty.

Przeszłość ich strzeże w swym zaklętym kręgu,

Gdzie wschód i zachód są tą samą chwilką.


Jak mogłem stracić dokładnie poznany

Porządek skromnych i drogich mi rzeczy,

Dziś niedostępny jak zapach przedwieczny

Róż w głębi raju, który Adam chwalił?


I żal najstarszy, z elegii zarania,

Dręczy mnie skrycie, gdy ten dom wspominam.

I nie pojmuję, że czas wciąż upływa,

Ja — cały z czasu, krwi i umierania.



Jorge Luis Borges

przekład Krystyna Rodowska



Adrogué - miejscowość letniskowa pod Buenos Aires w czasach dzieciństwa Borgesa; miejsce, gdzie autor spędzał wakacje. (Przyp. tłum.)

Granice




Istnieje pewien wers Verlaine'a, którego nie zapamiętam,

Istnieje niedaleka ulica, która jest wzbroniona mym krokom,

Istnieje lustro, które mnie widziało po raz ostatni,

Istnieją drzwi, które zamknąłem aż do końca świata.

Wśród książek z mojej biblioteki (właśnie je przeglądam)

Istnieją takie, których nigdy nie otworzę.

Tego roku skończę pięćdziesiąt lat;

Śmierć mnie wyniszcza bez przerwy.



Z "Inskrypcji" [Montevideo 1923)

Julia Platero Haedo




Jorge Luis Borges

przekład Zofia Chądzyńska