[Sam, jak drzewo ponad wodą...]


Sam, jak drzewo ponad wodą,

Stoję; ręce lecą w dół,

W górze niebo, w dole niebo

Przedzielają mnie na pół.


Stawy, trawy, wicher, woda,

Cienie skrzydeł, chmury nieb,

Przedwieczorne przerażenie —

To codzienny dziś mój chleb.


Nie wiem, czy się to skończyło,

Czy nie będzie nigdy nic —

W białej wodzie, pochylony,

Widzę bladość moich lic.


Widzę czerwień przed zachodem,

Jak się leje w wodę róż —

Karpie ciemne zasypiają,

Złote oczy zgasły już.


Jarosław Iwaszkiewicz, Lato 1932

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz