[W jej twarzy ogród się odkrywa...]

            W jej twarzy ogród się odkrywa,

Gdzie obok lilii rosną róże;

            Rajski to sad, gdzie owoc bywa

Słodszy niż zdarza się w Naturze.

            O wiśniach jednak próżno marzy

            Każdy, kto sławi czar jej twarzy.



             Dziwne to wiśnie: w ich czerwieni

Perły podwójnym lśnią szeregiem;

             Lub też widzimy, zachwyceni,

Pąki róż napełnione śniegiem.

             Książę, król nawet próżno marzy

             O wiśniach z sadu owej twarzy.



            Strzegą ich bowiem dwa anioły

I, zbrojne w łuki brwi napięte,

            Los wróżą temu niewesoły,

Kto śni, że uszczknie wiśnie święte,

            Kto o ich smaku próżno marzy,

            Wpatrzony w cudny sad jej twarzy.

Thomas Campion

przekład Stanisław Barańczak