Nie jesteś piękna, choć róże i biele
Łączą się w cudną jasność twego lica;
Nie jesteś słodka, chociaż w twoim ciele
Kryje się złotych miodów obietnica;
Nie jesteś taka, póki mnożysz me cierpienia:
Piękność nie jest pięknością, gdy serce z kamienia.
Nie próbuj zatem na mnie swych uroków;
Nawet kuszony i prowokowany,
Nie dam się zakuć w stal zwodniczych oków,
W uśmiechów, spojrzeń i dotknięć kajdany —
Chyba że szczerze pragniesz kresu mej niedoli:
O, wtedy mnie obejmuj, całuj, pieść do woli!
Thomas Campion
przekład Stanisław Barańczak
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz