Piosenka dla starego wieśniaka

Dla ciebie śpiewam piosnkę tę 

Stary wieśniaku, za to, że

Gdy zimno było w życiu mym

Ty drewno swe oddałeś mi

I dałeś ogień wtedy, gdy

Obywatele godni czci

I bliźni nasi wszyscy w krąg

Zamknęli przede mną swe drzwi

To przecież nic, to parę drew

Lecz starczy, żeby ogrzać się

A w duszy mej płonęły tak

Jak płonąłby cały las

Więc kiedy umrzesz, stary już

Gdy wieźć cię będzie czarny wóz

Niech przez niebiański cię wiezie szlak

Aż do nieba bram

Dla ciebie śpiewam piosnkę tę

Dobra kobieto, za to, że

Gdy głodno było w życiu mym

Ty chleb swój oddałaś mi

Ty otworzyłaś mi swój dom

Gdy bliźni nasi wszyscy w krąg

Obywatele godni czci

Zamknęli przede mną swe drzwi

To przecież nic, to tylko chleb

Lecz starczy, żeby najeść się

A ja do dzisiaj w sercu mam

Ten zapach chleba i smak

Więc jeśli umrzesz kiedyś już

Gdy wieźć cię będzie czarny wóz

Niech przez niebiański cię wiezie szlak

Aż do nieba bram

Dla ciebie śpiewam piosnkę tę

Obcy człowieku, bowiem ty

Jedynie mi współczułeś, gdy

Żandarmi złapali mnie

Ty jeden smutny miałeś wzrok

Gdy bliźni nasi wszyscy w krąg

Obywatele godni czci

Klaskali w swe dłonie co sił

To przecież nic, spojrzenie twe

Lecz taka dziwna moc w nim jest

Że blask twych oczu jeszcze dziś

Otuchy dodaje mi

Więc jeśli umrzesz kiedyś już

Gdy wieźć cię będzie czarny wóz

Niech przez niebiański cię wiezie szlak

Aż do nieba bram

Georges Brassens

przekład Filip Łobodziński