Do dziewczyny mieszkającej koło cmentarza







Zazdroszczę tym aniołom i krzyżom, i świecom,

bo słyszą twój fortepian, nawet gdy grasz piano,

zazdroszczę tym aniołom, bo do okien lecą

gdy kładziesz się wieczorem i gdy wstajesz rano.



Zazdroszczę truposzowi dawno po pogrzebie,

bo widzisz, jak dogasa znicz na jego grobie,

bo ze swojej mogiły blisko ma do ciebie

i spać może tak blisko, nieomal przy tobie.



Jaroslav Seifert

przekład Leszek Engelking

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz