Pejzaż pozbawiony żołnierzy.
Żadnych myśli o zmarłych,
Jacy byli pięćdziesiąt lat temu:
Oni młodzi i pełni życia w ożywionym powietrzu,
One młode, oblane słonecznym światłem,
W niebieskich sukienkach, schylone, aby czegoś dotknąć.
A dzisiaj umysł nie jest częścią pogody.
Dzisiaj powietrze jest idealnie puste.
Nie ma w nim żadnej wiedzy poza pustką,
Płynie ponad nami pozbawione znaczeń,
Jakby nikogo z nas nigdy tu nie było
I nie ma: w tym marnym spektaklu,
W tej niewidzialnej aktywności, w tej formie.
Wallace Stevens
przekład Jacek Gutorow
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz