Z dziennika I

Są inne światy, są niebieskie łąki,

Gdzie się tajemnic rozchylają pąki...

Tam — blade róże i lilie żałobne

Do ziemskich lilij i róż — niepodobne!



Gdy stopa twoja dotknie owych światów —

Usłyszysz pieśń mą w poszumie ich kwiatów,

Zrozumiesz wtedy ty — piękna i biała,

Żeś tam — na ziemi do mnie należała!...



Zrozumiesz wszystko — i lęk cię ogarnie,

Żeś płomień ust mych stłumiła tak marnie,

Że tam — na ziemi, wbrew słońcu, co płonie,

Obce, nie moje pieściły cię dłonie!

Bolesław Leśmian