Uciekać?...

Uciekać? Nie mogę i nie chcę uciekać.

A żyć tu, pozostać? Nie starczy mi sił.

Tu każde podwórze czerń śmierci powleka,

A jeszcze na szybach blask światła się tli.


Zniszczeniem tu, pustką i wiatrem zawyło,

Czas zastygł i ciszy rozpostarł się cień.

Przechodzę i czuję: ktoś śledzi mnie z tyłu —

Obejrzę się — pusto, to tylko był sen.



Idę powoli, a biec chciałbym przecież.

Krok każdy wśród mroku odmierza mój lęk.

Tak dalej nie mogę! Niech świta na świecie.

Niech świta, niech świta już! — Słyszę swój jęk.

Izi Charik

przekład Henryk Hubert