Pomyśl o Duszy

Pomyśl o Duszy;

Przysięgam, że ciało twoje pozostaje w jakimś związku z Duszą,

             aby móc żyć w innych sferach;

Nie wiem, w jakim, ale wiem, że tak jest.



Pomyśl, jak to jest, gdy się kocha i jest się kochanym;

Przysięgam, kimkolwiek jesteś, że możesz przetopić w sobie takie

             rzeczy, że każda spotkana osoba

             odprowadzać cię będzie tęsknym spojrzeniem.



Pomyśl o przeszłości;

Ostrzegam, że już wkrótce inni będą znajdować swą przeszłość

             w tobie i w twoich czasach.



Ród ludzki wiąże najściślej — nie uwolnią się od niego

             ani mężczyzna, ani kobieta;

Wszystko nierozerwalnie się łączy — rzeczy, duchy, Natura,

             narody, ty też masz swych poprzedników.



Wspomnij przyjmowanych z wdzięcznością niepokornych

             (oni też mieli matki);

Wspomnij wędrowców, poetów, zbawicieli, wynalazców,

             prawodawców świata;

Wspomnij Chrystusa, brata odrzuconych — brata niewolników,

             przestępców, głupców, obłąkanych i chorych.



Pomyśl o czasie, kiedy cię jeszcze nie było;

Pomyśl o czasach, kiedy stałeś przy łożu umierających;

Pomyśl o czasie, kiedy twoje własne ciało będzie umierać.



Pomyśl o skutkach duchowych,

To, że każdy z przedmiotów ziemi przynosi skutki duchowe,

             jest tak pewne, jak to, że ziemia płynie przez niebo.



Pomyśl o rodzie męskim, o tym, że jesteś mężczyzną;

Czy uważasz, że męskość i słodycz męskości są niczym?



Pomyśl o rodzie kobiecym, o tym, że jesteś kobietą;

Tworzenie to sprawa kobiet;

Czyż nie mówiłem, że w kobietach zawiera się wszystko?

Czyż nie mówiłem, że nie ma nic lepszego we wszechświecie

             niż najlepsze kobiety?

Walt Whitman

przekład Andrzej Szuba