Spadł deszcz.
Godzina jest olbrzymim okiem.
Odbijamy się w sobie.
Rzeka muzyki
płynie w mojej krwi.
Gdy mówię: ciało, odpowiedz mi: wiatr,
gdy mówię: ziemia, odpowiedz mi — gdzie?
Świat się otwiera niczym kwiat podwójny:
smutek narodzin
i radość pobytu.
Idę zgubiony w swoim własnym wnętrzu.
Octavio Paz
przekład Krystyna Rodowska
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz