Gdy umrę, mój najdroższy,
Wystarczy parę brzóz —
Nie sadź mi ponad głową
Cyprysów ani róż;
Niech tylko trawę w górze
Skropi raz po raz deszcz;
I, jeśli chcesz, pamiętaj —
Zapomnij, jeśli chcesz.
Nie będę widzieć cieni,
Nie będę czuła burz;
Nie będę słyszeć śpiewu
Słowika z leśnych głusz;
I śniąc przez nieskończony,
Niezmiennie szary zmierzch,
Albo pamiętać będę,
Albo zapomnę też.
Christina Rosetti
przekład Stanisław Barańczak
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz