Przechodzą czasem...

Przechodzą czasem koło mnie kobiety —

wizje i sny —

spoglądam na nie płomieniami źrenic

szepcząc: to ty!...



Lecz one idą dalej, mym złudzeniom

zadając kłam,

a ja, z zawodem nowym i goryczą,

znów jestem sam.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer