Pieśń kochanków

I znów słychać kochanków piosenkę

 Ktoś w niej żegna się, bierze za rękę

 Ktoś odchodzi na palcach, zawraca

 Potem ma wrócić, nie wraca

 Potem ma pisać, lecz zwleka

 I ma czekać, lecz się nie doczeka

 Wszystko razem oczadziałe, śpiew

 Nie pamiętasz, doprawdy nie wiesz

 Tylko odgłos melodii dalekiej, oczadziałej

 Rozwianej na wieki.

 I ten szept co do ucha się skłania

 I powtarza jak można najprościej

 Nie ma, nie ma prawdziwej miłości 

 bez rozstania

 Ile trzeba wycierpieć i wyśnić

 Żeby taką melodię wymyślić

 Ile trzeba utracić, porzucić,

 By po latach spokojnie ją nucić

 I powtarzać w ciemności te słowa

 Kiedy się pierwsza gwiazda odsłania

Nie ma, nie ma prawdziwej miłości 

 bez rozstania

Stanisław Baliński