Ballada o dwóch siostrach [Z poematu Kolczyki Izoldy]

                                                           Pablo Picasso, Dwie siostry

Były dwie siostry: Noc i Śmierć,

Śmierć większa, a Noc mniejsza,

Noc była piękna jak sen, a Śmierć,

Śmierć była jeszcze piękniejsza —

Hej nonny no! haj nonny ho!

Śmierć była jeszcze piękniejsza.

Usługiwały te siostry dwie

w gospodzie koło rzeczki.

Przyszedł podróżny i woła: — Hej,

usłużcie mi, szynkareczki —

Hej nonny no! haj nonny ho!

usłużcie mi, szynkareczki. 

Więc zaraz lekko podbiegła Noc,

ta mniejsza, wiecie, ta modra.

Nalała. Gość się popatrzył w szkło:

— Zacny — powiada — kordiał.

Lecz zaraz potem podbiegła Śmierć

podbiegiem jeszcze lżejszym.

podróżny cmok! a kielich brzęk!

bo kordiał był zacniejszy. 

Hej nonny no! haj nonny ho!

bo kordiał był zacniejszy.

Spełnił podróżny kielich do dna

i już nie mówił z nikim,

widząc, że druga siostra ma

dużo piękniejsze kolczyki —

Hej nonny no! haj nonny ho!

dużo piękniejsze kolczyki.

Taką balladę w słotny czas

W oberży "Trzy Korony"

śpiewał mi haj! w Dublinie raz

John Burton, John nad Johny —

Hej nonny no! haj nonny ho!

John Burton, John nad Johny. 

Dublin to z balladami kram,

niejedną tam się złowi.

Więc to, com ja usłyszał tam,

powtarzam Krakowowi — 

Hej nonny no! haj nonny ho!

powtarzam Krakowowi.

Konstanty Ildefons Gałczyński